Fağır kişi
Köhnə qəhvədanı qoymusan dəmə,
Gözlərin hayana de, baxır, kişi?
Yaz gəlir, sən isə batmısan qəmə,
Üstündən, başından dərd yağır, kişi.
Yamaqlı pencəyin batıb paxıra,
Gözlərin əriyib, düşüb çuxura.
Hər səhər naxıra, axşam axura,
Nə qədər uzanar bu naxır, kişi?
Yüz dəfə sökmüsən nimdaş palanı,
Noxtan, çulun hanı, çubuğun hanı?
Tək sənmi çəkirsən ağır kotanı?
Yükün ağırdımı, ay ağır kişi?
Taylılar tapmasa əgər tayını,
Kəsməz həşrə qədər ahu — vayını
Doyunca aldınmı, kötək payını?
Dur Əhməd dayını di çağır kişi.
Yerdə sürünməkdən ağrıdı dizin,
Uşaqlar yanında qaradı üzün…
Vallahi, çatışmır beş arşın bezin,
Bürünüb gedəsən, ta fağır kişi.
