Yenə
Yenə bir öpüşün yeri göynədi,
alışıb od tutan yanaqlarında.
Bir həsrət özünə yer tapa bilmir,
titrəyən, səyriyən dodaqlarımda.
Təzə qanad açıb uçan bu qızın
könlünə bu gecə «soyuq”mu dəydi?
Yoxsa ki dənizdən əsən küləklər
o kövrək hislərin qanadın əydi?
Harada gizlətdin, haraya atdın,
xəyali gecənin naxışlarını?
Dəli küləklər də qopara bilmir
yollara dikilən baxışlarını.
Küskün baxışları yollardan yığıb,
qoynuna sığınan qollardan çıxıb,
alıb əllərimə yanaqlarını,
alıb dodağıma dodaqlarını
səni o gecədən qoparacağam,
səni öz gecəmə aparacağam.
